Nieuwjaarsrun

Zondagochtend, de wekker staat op 8:00u. Vandaag is de nieuwjaarsloop voor alle loopgroepen van Stepone
Om 4u ben ik klaarwakker en na een bibberend wc bezoekje kruip ik mijn warme bedje weer in. Maar de slaap is weg.. Ik wou dat het al tijd was om op te staan, gelukkig val ik na enige tijd, wat draaien en geërgerd zuchten toch weer in slaap.
Ik word wakker van mijn loeiende wekker.
Grmbl.. maar nu heb ik wel slaap en heus nog geen zin om op te staan.
Kribbig rol ik de warmte uit en mijn koude hardloopbroek in.
Zachtjes ga ik naar beneden; Manno heeft een gewone zondagochtend en hij mag van mij lekker uitslapen.
Na twee plakjes ontbijtkoek en een glas verse jus open ik de gordijnen en zie een witte wereld.
De straat is niet te onderscheiden van de stoep. Oei denk ik.. we zouden 75minuten gaan hollen, maar gaat dat nu wel door?!
Ik zet de computer aan en check mijn mail; geen nieuwe berichten.
Ik trek mijn schoenen aan, steek mijn haar op en rits mijn hardloopjasje goed dicht.
De deur trek ik zachtjes achter mij dicht en mijn eerste passen in de verse sneeuw zijn wat onwennig.
Erg blij ben ik met mijn (gewonnen) handschoenen, het is namelijk behoorlijk koud.
Voorzichtig ren ik richting Deldensestraat waar we allemaal samen zouden komen in de winkel van Stepone. Ik ben de eerste en zet mijn schoenen keurig op de kartonnetjes die zijn neergelegd om de winkel zo veel mogelijk sneeuwvrij te houden.
Nippend aan mijn warme koffie druppelen langzaamaan wat mensen in hardlooptenue binnen, de één bezweet (aankomen rennen) de ander bibberend (aankomen fietsen).
Na wat zoenen, handjes schudden en gelukkig nieuwjaar wensen is het tijd om te gaan.
We verdelen ons in twee groepen; de ene groep doet het rustig aan en loopt 30-40min. De andere groep gaat voor de 75min.
Uiteraard heeft de sneeuw mijn enthousiasme geprikkeld en ik ren vrolijk achter de 75min. groep aan. Al snel blijkt het niveau niet al te hoog en ons eigen dinsdagavondgroepje scheidt zich af van de rest.
Het is prachtig buiten, de temperatuur is ver onder nul, maar koud hebben we het niet.
Het zonnetje schijnt op de witte takken van de bomen in Twickel.
We lopen over boswegen waar al wel een auto gereden heeft.. aangestampte sneeuw zonder dat het glad is.
Onderweg komen aardig wat wandelaars en ook een paar hardlopers tegen. Iedereen wordt even vriendelijk en enthousiast begroet. Wat een verbroedering geeft sneeuw toch.
Na 75min komen we weer terug bij Stepone. Als we binnen stappen slaat de warmte in ons gezicht.. misschien is het buiten toch nog wat kouder dan ik dacht.
Het rook er heerlijk naar Glühwein en beroomboterde krentewegge. Bezweet, vermoeid en uitgehongerd stort ik me op het drinken en de krentewegge.
Tegen 11.15u zijn we uitgekletst en uitgezweet. De meeste trekken hun jasjes weer aan en gaan op zoek naar hun schoenen.
Ik volg hun voorbeeld en terwijl ik weer naar huis ren voel ik mijn bovenbenen toch best wel.
Thuis blijkt dat Manno weer naar het ziekenhuis is, dus ik heb het rijk alleen.
Ik zet de badkraan open en doe er lekker veel schuim in.
Met boek laat ik me in het warme water zakken en ik voel mijn beenspieren ontspannen.
Na ruim een halfuur hoor ik de voordeur en voetstappen op de trap.
Manno steekt zijn hoofd voorbij de badkamerdeur en informeert of ik zin heb in een broodje.
De zondag is begonnen :-)